Vandaag zwemt Leenstra nog de 50 meter vrije slag bij de NK sprint in Alkmaar. Het is eigenlijk maar een tussennummer, want vorige week tijdens de Nederlandse Junioren Kampioenschappen (NJK) haalde ze haar grote doel: de limiet zwemmen voor de EJOF, het Europees Jeugd Olympisch Festival. Op 18 juli begint dat toernooi in Finland. Morgen al vertrekt de ploeg die zich daarvoor gekwalificeerd heeft voor een trainingskamp van twee weken in Italië. Het is voor de zwemster van Orca de eerste keer dat ze zoiets meemaakt.
Tijdens het NJK verpulverde de zwemster uit Gytsjerk haar persoonlijke record op de 100 meter vrij (1,01). Ze was goed voorbereid en Orca-trainer Henri Koek, die ook meegaat naar Italië, dacht dat ze 58 hoog zou kunnen zwemmen. Tot verbazing van alles en iedereen, inclusief zichzelf, tikte ze aan in 58,09. ,,Ik wist dat ik hard zou kunnen, maar zó hard niet.” Ook op de 50 vrij zwom ze een pr (26,98) en naderde ze het leeftijdsrecord van Inge de Bruin tot op drie tiende. Daarmee was het reisje naar Tampére binnen. Ook op de 200 vrij en de 100 vlinder pakte ze nog even de Nederlandse titel mee.
Het gaat de laatste twee jaar hard met Leenstra. Sinds ze zich heeft aangesloten bij het Orca Regionaal Talententeam in Leeuwarden (ORT) traint ze nog vaker en met andere talenten zoals Ilse Kraayeveld. Elf trainingen in de week. Ze moet er veel voor doen én laten, maar dat heeft ze er vooralsnog graag voor over. ,,Het is wel eens afzien. Er is wel eens een training waar ik geen zin in heb en je kan niet naar feestjes of moet vroeg thuis zijn. Maar zolang je er beter van wordt, doe je het toch.” De eerste echte serieuze prijs kwam vorig jaar met de Nederlandse jeugdtitel op de 100 meter vlinderslag.
Leenstra is er langzaam ingerold. Ze had genoeg van turnen en schaatsen. Het zwemmen begon bij De Granaet in Dokkum, waar ze het eerste jaar nog recreatief zwom. Moeder Ineke weet nog dat haar dochter, toen bijna negen lentes, op zaterdagochtend om twintig voor negen moesten zwemmen. ,,Dan was er al een groep geweest. Die mensen verklaarden we voor gek. Maar later moest ook Femke om acht uur ’s ochtends trainen en nu zelfs om zes uur. Je weet niet waar je grens ligt.” Twee trainingen werden er drie, drie werden er vier, en toen kwam er nog een training bij het ORT bij.
Ineke is blij dat dochterlief zwemt. Zolang ze er plezier in heeft, geniet Ineke mee. ,,Het is op te brengen en ze haalt er zoveel uit. Ze is erg fit en met de discipline zit het wel goed. Het motiveert en ze haalt er alleen maar positieve energie uit.” Zonder de steun van haar ouders zou het een stuk lastiger worden. ,,Maar het blijft haar droom”, verduidelijkt Ineke. ,,Ze moet het zelf willen.” En daarvoor is nodig dat het goed blijft gaan, weet Leenstra. ,,Anders doe je het voor niets. Ik doe het niet alleen voor mijn plezier.”
Dromen van grote successen doet ze wel, maar die dromen houdt ze voor zich. Je kunt er later op afgerekend worden als ze niet uitkomen. Ze kan het zwemmen niet leuk gaan vinden, ze kan zwaar geblesseerd raken of andere interesse krijgen. Wel doelen stellen, maar je geen illusies maken. Het kan zomaar afgelopen zijn. ,,Ze is nog zo jong, dus we zullen wel zien hoe het zich ontwikkelt. Ze moet hier gewoon van genieten.”
In Finland hoopt Leenstra op een finaleplek, want daar zijn de limieten op afgestemd en dus is het haalbaar. ,,Maar ik weet niet hoe we er internationaal voor staan. En ik zal dan wel heel zenuwachtig zijn”, lacht ze. ,,Dat ben ik altijd wel, ook al heb ik er nu heel veel zin in. Ik ben benieuwd hoe het zal zijn.”
Stiekem hoopt ze nog iets sneller te kunnen zwemmen dan vorig weekeinde. ,,Maar grote stappen zal ik niet maken.” Hoe dan ook zal het EJOF een mooie ervaring zijn. Een opstapje naar het circus dat Olympische Spelen heet.
